آمار بازدیدکنندگان

2146603
امروز
دیروز
کل
1490
1025
2146603
IP 54.210.61.41

ورود کاربران

پیج اینستاگرام

noorgene@

با عضویت در این پیج

از مطالب علمی ژنتیک و پزشکی

مطلع شوید
کانال تلگرام
noorgene@

 

آزمایشگاه نورژن در گوشی شما

66551#*6655*

 

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 

بیماری هانتیگتون:

بیماری هانتیگتون(HD) که به کره هانتیگتون نیز معروف است، وجه تسمیه خود را از دکتر جرج هانتیگتون که در سال1872 چندین فرد مبتلا را در یک خانواده بزرگ آمریکای شمالی توصیف نمود، گرفته است.

مقاله جرج هانتیگتون که در نشریه فیلادلفیا گزارشگر پزشکی و جراحی منتشر شد ، شرح روشنی از ناتوانی پیش رونده نورولوژیکی ارایه داد که HDرا یکی از دلهره آورترین و ناخوشایند ترین اختلالات وراثتی که انسانها با آن مواجه می شوند، توصیف کرده است. سیر طبیعی با مرگ انتخابی سلولی با پیشرفت آهسته در سیستم عصبی مرکزی مشخص می شود که هیچ درمان یا تیمار مؤثری برای آن وجود ندارد. شیوع یا تعداد کل موارد مبتلا در یک جمعیت در زمان معین این بیماری در بیشتر بخش های دنیا در حدود 1در10000 است، اگرچه در برخی نواحی مانند تاسمانیا و ناحیه دریاچه ماراکایب ونزوئلا بسیار بیشتر از این میزان گزارش شده است.

 HDبه شکل معمول بیماری دوران میانسالی تا سالمندی است. شروع بیماری اغلب بین 30 تا 50سالگی است، اگرچه HDمیتواند در واقع در هرسنی آغاز شود، مانند شکل کمیاب نوجوانی که در اوایل نوجوانی و با مشخصات بالینی متفاوتی بروز می کند. دست کم بخشی از شیوه ی آغاز این بیماری در سنین متفاوت، توسط کشف کمبود مولکولی بیماری، توصیف شده است.

ویژگی های بالینی:

الگوی غیر معمول بیماری به شکل اختلال حرکتی با پیشرفت آهسته و تخریب بی سروصدای کارکرد هوشی همراه با اختلال روانی و فراموشی شناخته می شود.(میانگین سن بروز در حدود40سالگی بوده)، و دوره ی متوسط بیماری تقریباً 15 تا 20سال است.HDرایج ترین ناهنجاری حرکتی است که به شکل حرکات غیرارادی ظریف مانند : اداهای صورت ، لرزش غیراختیاری چهره و اعضای حرکتی، تاشدن بازوها و روی هم افتادگی پاها خود را نشان می دهد. با پیشرفت بیماری ، گام ها بسیار ناپایدار شده و وضوح تکلم هم از بین می رود.

تغییرات ذهنی در مراحل اولیه HDعبارتند از: تخریب حافظه و ضعیف شدن تمرکز، نگرانی، دلشوره و اضطراب، رفتار تهاجمی و خشن، بدگمانی، بی منطقی، افزایش تمایلات جنسی، مصرف بیش از حد الکل نیز می تواند رخ دهد. زوال تدریجی در کارکرد هوش سرانجام به ناتوانی کامل در انجام کارها و فراموشی کلی منجر می شود. 

HDنوجوانی:

 

تا 5 درصد مواردHDپیش از سن 20سالگی بروز می کند. در این بیماری سختی با آهسته شدن حرکت ارادی و بی مهارتی وجود دارد. ضعف در انجام تکالیف مدرسه از آغاز یک فراموشی شدید پیش رونده که اغلب با تشنجات صرعی همراه است، خبر می دهد. میانگین دوره بیماری در حدود10 تا 15سال است.

ژنتیکHD:

از ابتدا گفته شده است که HDواجد وراثت غالب اتوزومی با سن بروز متغیر بوده، نفوذپذیری آن تقریباً کامل و نرخ یا میزان جهش آن بسیار پایین است. افزون بر این، اشاره شده است که بیماری اغلب پیشدستی از نظر سن بروز نشان میدهد، یعنی سن بروز بیماری در نسل های متوالی، بویژه هنگام انتقال بوسیله مرد کاهش می یابد. کشف ژن HDدر سال1993 توضیحاتی را برای برخی از این مشاهدات ارایه کرده است.

تعیین نقشه و جداسازی ژنHD:

HDیکی از نخستین اختلالاتی بود که توسط آنالیز پیوستگی به کمک نشانگرهای چندشکلDNAدر سال1983 تعیین نقشه گردید، چرا که تا آن زمان مشخص شده بود که بیماری پیوستگی نزدیکی با پروپی بنامG8بر روی بازوی کوتاه کروموزوم4 نشان می دهد.جمع آوری نمونه های خون از شجره بزرگی که محتوی بیش از100فرد مبتلای ساکن سواحل دریاچه ماراکایب ونزوئلا بود، به پژوهش اولیه برای لوکوسHDکمک فراوانی کرد.

همچنین نخستین وسیله آزمایش برای پیش بینیHDرا فراهم کرد. افزون بر این ها، این پژوهش مشخص کرد که در مبتلایان به HD، شدت ابتلای افراد هوموزیگوس از افراد هتروزیگوس بیشتر نیست.مشاهده یی که برخلاف بیشتر اختلالات غالب اتوزومی است. پس از آنکه در سال 1993، ژنHDجدا گردید و معلوم شد که در ناحیه ′5 دارای توالی تکراری چند شکل بالایی از CAG(پلی گلوتامین) است.mRNA، پروتئینی با وزن تقریبی350کیلو دالتون به نام هانتیگتین(IT15) کد می کند. هانتیگتین در بسیاری از سلولهای متفاوت سراسر سیستم عصبی مرکزی و بافت های دیگر بیان می شود،هرچند کارکرد آن معلوم نیست.

جهش در ژنHD:

نزدیک به همه ی مبتلایان بهHDدارای گسترشی از توالی تکراری CAGپلی گلوتامین(سه تایی) در ناحیه ′5 ژن HDهستند(بنابراین HDنمونه ای از بیماری گسترش تکرار سه تایی است). این سازوکار جهشی برخلاف تقریباً همه انواع جهش های دیگر که نخست در گونه های دیگر مانند دروزوفیلا و موش گزارش شده اند،نخستین بار در انسان شناسایی شد. اخیراً گروه کاری مشترکی از کالج ژنتیک پزشکی امریکا و انجمن ژنتیک انسانی امریکا پیشنهاد نمودند که ژن های HDرا بر اساس طول تکرارCAGمیتوان به چهار زیرعنوان دسته بندی کرد:

آلل های طبیعی:

آلل های دارای 26تکرارCAGیا کمتر با علائم بیماری همراه نبوده و در تقسینم میوز پایدارند.

آلل های جهش پذیر:

آلل های با اندازه 27 تا 35 تکرارCAGموجب بیماری نمی شوند، اما با داشتن استعداد افزایش یا کاهش در اندازه خود ، ناپایداری میوزی نشان می دهند. بنابراین این آلل های جهش پذیر، مخزنی برای جهش های جدید بشمار می آیند. زمانی که فرد مبتلایی ظاهراً با یک جهش جدید مشاهده می شود، معمولاً بیانگر آن است که پدرش آلل جهش پذیری را حمل می کند. افزون بر این ، شواهد حاکی از آن است که آلل های جهش پذیری که گسترش می یابند، چنانچه استفاده از نشانگزهای درون ژنی و مجاورDNAنشان داده است ، با هاپلوتیپ ویژه ای همراه هستند. این مشاهده نمایانگر آن است که هاپلوتیپ های معینی از دیگر هاپلوتیپ ها پایدارترند.

آلل های با نفوذپذیری کاهش یافته:

سومین گروه، متشکل از آلل های 36تا39 تکرارCAGهستند. این آلل ها با ظهور دیررس بیماری یا فقدان کامل بروز بیماری (یعنی بدون نفوذپذیری) همراه هستند.

 

آلل های بیماری:

آخرین گروه ژن های HDدارای 40 تکرارCAGیا بیشتر هستند و همواره موجب بیماری می شوند، اگرچه گاهی ممکن است بیماری تا دهه ی هفتم یا هشتم زندگی بروز نکند. بین اندازه تکرار و بروز بیماری با میانگین سنی برای تکرارهای 40، 45 و 50 به ترتیب، برای سنین 57، 37 و 26 سالگی ارتباط مستقیمی وجود دارد. در بیشتر بالغین مبتلا اندازه تکرار بین 36و 50 است، در حالی که در نوجوانی اغلب گسترشی بزرگ تر از55تکرار دارند.

تأثیر منشأ والدی در انتقال بیماری:

بر اساس الگوی توارث غالب اتوزومی برایHD، احتمال خطر بروز در زاده ها بی اعتنا و مستقل از اینکه پدر یا مادر آنها مبتلاست، 50درصد است.

با این وجود به دلایل نامعلوم بنظر می رسد که ناپایداری میوزی در اسپرماتوژنز بیش تر از اووژنز پیش می آید. این حالت در پیش دستی از نظر سن بروز بیماری منعکس می شود.. و به طور عمده هنگام انتقال آلل جهش یافته توسط مرد رخ می دهد.نوجوانان مبتلا به شکل سخت HDتقریباً همیشه آلل جهش یافته را از پدر با ابتلای خفیف بهHDبه ارث برده اند.

کاربردهای بالینی و چشم اندازهای آینده:

پیش بینی آزمون ژنتیکی بخشی از کارهای جاری در ژنتیک بالینی است، هرچند توافق همگانی بر آن است که این بررسی و پیش بینی باید تنها بصورت بخشی از یک مجموعه مشاوره دقیق ، خوب و اصولی انجام گیرد. تا به امروز تجارب نشان می دهد که زنان نسبت به مردان بیشتر آزمون پیش بینی انجام می دهند. به علاوه درجه اختلال روانی در نتایج مثبت زنان کمتر از حد انتظار است. در حدود 60 درصد از افراد متقاضی آزمون پیش بینی منفی است، دلایل این انحراف از 50درصد مورد،انتظار نامعلوم است. تشخیص پیش از تولد برای زوج هایی که آن را پذیرفته اند قابل انجام است، اگرچه در کشور انگلستان ، سالانه تنها حدود 25 از چجیج آزمون هایی انجام میگیرد.در مورد ختم بارداری جنین یا نوزادی که می تواند در میانسالی یک بیماری خطرناک تخریب عصبی را بروز دهد، بحث اخلاقی و عاطفی چشمگیری وجود دارند بویژه زمانی که راهکارهای درمانی مؤثر ابداع شده است. از آنجا که ظهور وضعیت با تأخیر است ، زوج ها می بایست این احتمال را که در آینده راهکار درمانی مؤثر ابداع شود، در نظر داشته باشند. یک دیدگاه مناسب بر این مشاهده استوار است که تکرارهای بزرگCAGبه تجمع درون سلولی توده های هانتیگتین منجر می شود که توسط پروتئازهای معروف به کاسپاز شکسته شده و فراورده ی سمی مسبب مرگ سلولی(آپوپتوز) را تشکیل می دهند. تأثیر سودمند مهارکننده های کاسپاز در الگوی موشی HDمشخص شده است. دیدگاه درمانی دیگری که در مراحل کارآزمایی است ، انتقال سلول عصبی جنینی به نواحی مغری مانند هسته های دمی و پوتامن است که در مراحل اولیه ی بیماری دچار آتروفی شده و تحلیل گردیده اند. در این روش نیز ملاحظات و دغدعه های اخلاقی نیز وجود دارد که استفاده از آن را برای برخی زوج ها مشکل خواهد کرد.